Zie voor de websitesite.

Zwerm spreeuwen in het avondlicht

Er is iets opvallends gebeurd deze afgelopen week. Precies een week geleden schreef ik een recensie van het boek Easycratie van Martijn Aslander en Erwin Witteveen.

In het boek staat een hoofdstuk over de kracht van zwermen. De eigen samenvatting luidt:

‘Dit hoofdstuk gaat over de kracht van zwermen waarin mensen hun kennis bundelen. Over de kansen en mogelijkheden die het biedt als die collectieve intelligentie beter wordt gestructureerd. Over informele netwerken waarin nu nog vooral bestaande kennis wordt gecreëerd. Het gaat over hiërarchische organisaties die tot voor kort het tempo van kennisverspreiding konden bepalen (lees: vertragen), maar die het zich niet langer kunnen veroorloven om ongebruikte kennis ongebruikt te laten. Want in de easycratie zijn nauwelijks nog toetredingsdrempels en kan iedereen morgen een omroep, een politieke partij, of zelfs een bank beginnen.’ (blz 40)

Ik schreef de blogpost op zondagavond en was voornemens nadat het artikel zichtbaar was geworden Martijn een Twitter DM te sturen zodat hij even zou kunnen kijken. Daar was ik dus te laat mee. Op maandagochtend stuurt Martijn zelf een tweet de wereld in.

De link verwijst naar mijn blog. Martijn heeft 5202 volgers en een flink aantal van hen vinden het leuk om te kijken naar deze recensie. Het gevolg is dat mijn bezoekers aantallen 5 x over de kop gaan die dag (i.p.v. gemiddeld 50 zijn het er opeens ruim 260!). Deze mensen neuzen ook nog eens rond op mijn blog en ook op de gekoppelde site over de 7 verspillingen.
Martijn twittert later nog dat hij niet de uitvinder van het woord Easycratie is maar dat de ‘moeder’ Anja Wassenaar is. Ik verbeter dat vervolgens in mijn artikel en stuur Anja ook een tweet met een link en krijg van haar een dank-tweet.
Een ander aantal mensen volgt de hashtag #easycratie en reageert daar weer op.

Een andere twitteraar brengt mij op het spoor van Seven days of inspiration (een eerder initiatief van Martijn Aslander waar ik hem al eens over had gehoord) dat nu vorm begint te krijgen. Door deze tweet ga ik mij aansluiten bij de club hier in het Brabantse en ontmoet zo ongetwijfeld weer prachtige mensen die positief willen dwarskijken.

Quad Erat Demonstrandum (QED): Hetgeen de kracht van de inhoud van het boek bewijst. Er is een zwerm rondom het boek waar ik nu ook deel van uit maak. Dat iemand daarvoor een initiatief neemt is noodzakelijk. Daarna is het bepalend of genoeg mensen kennis kunnen nemen van dit inititatief en voor zichzelf uit kunnen maken of ze deel nemen aan de beweging. Online communicatie is daarbij bepalend en noodzakelijk.

n.b.: Er zijn nog geen formele recensies van het boek in kranten of tijdschriften verschenen (wel bij verspreiders en de uitgever). Alle reclame komt tot stand door leden van de zwerm en op het internet. En.. het boek staat inmiddels in de Top Tien (nu op nr 8 ) van managementboek.nl.

De essentie van de proeftijd is dat er wederzijds geproefd, getest kan worden of de verwachting klopt met de werkelijkheid. Voor de werknemer is dat risicovoller maar de werkgever is ook niet vrolijk als blijkt dat verwachting en werkelijkheid ver uit elkaar liggen. Dus een zinvol en elegant instrument dat met verstand ingezet moet worden.

Altijd Proeftijd?

Het is niet altijd wijs een proeftijd af te spreken. In de situatie dat je als werkgever met veel moeite een schaarse pro hebt geworven voor een project, of wanneer je een functie hebt geworven die alleen al een half jaar nodig heeft om in te werken, is een proeftijd niet zinvol en zul je voor de start al het mogelijke moeten doen om elkaar goed te leren kennen.

Van IJzer

De proeftijd is van ijzer, zo leren ons de arbeidsrechtadvocaten die dit weer hebben geleerd van wet en jurisprudentie. Dus niks flexibel, nog een weekje verlengen, een dag te laat in de gaten hebben, later nog even mondeling of schriftelijk toevoegen enz. De proeftijd start precies op de datum dat de schriftelijke overeenkomst start en eindigt precies op de datum die afgeleid kan worden van datum start. In arbeidsovereenkomsten die korter of gelijk zijn aan twee jaar (dus tijdelijk) is de maximaal overeen te komen proeftijd één maand. Duurt de arbeidsovereenkomst langer (of is voor onbepaalde tijd) dan is de maximum termijn twee maanden. Bij een onduidelijk einddatum (project b.v.) is de maximum termijn ook een maand.

Dat dit zo is in ons bestel is ook prima te begrijpen met al onze mogelijkheden met betrekking tot het sluiten van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd.

Wel nummer één

De proeftijd werkt juridisch ook alleen in de eerste overeenkomst tussen partijen. Wanneer een medewerker al eerder in actie was via een uitzendbureau is een proeftijd nietig.

Opzeggen

Gedurende de proeftijd kan ieder van de partijen de overeenkomst eenzijdig opzeggen. Opgaaf van reden is redelijk en menselijk, en verplicht als er een vraag naar komt. Pas als werkgever op dat je geen discrimineerd argument hanteert (zwanger, oud, jong enz.). Niet passen of onvoldoende kennis/ervaring kan allemaal wel. De werknemer heeft een probleem als hij al wist dat de overeenkomst geen stand zou kunnen houden door vlak voor de start een andere (b.v. beter verdienende/dichter bij huis enz. overeenkomst aan te gaan) en dat ook meldt. In dat geval leidt de werkgever schade.

Ziek in de proeftijd?

De proeftijd blijft van ijzer! Dus óf het doen met de misschien weinige wederzijdse indrukken die je hebt en er voor gaan, óf ‘bij twijfel niet inhalen’.

Buiten de geest van de wet om, gebruik makend van macht en belang is er een theoretische route. Wat kan, maar een slechte start oplevert, is aan de werknemer melden dat je voornemens bent gebruik te maken van de opzegging maar daar vanaf wil zien wanneer de werknemer bereid is een nieuwe overeenkomst te sluiten voor bepaalde tijd. De werkgever dwingt daarmee een verlengde proeftijd af. Niet doen is mijn advies. Ik ben voor een duidelijke keus binnen de mogelijkheden van de bestaande overeenkomst.

CAO’s?

In sommige CAO’s wordt de proeftijd van een maanden opgerekt naar twee maanden. Dus altijd wel even in de CAO kijken.

En het BW

De letterlijke tekst uit het Burgerlijk Wetboek luidt:

Artikel 652 (BW)

1. Indien partijen een proeftijd overeenkomen, is deze voor beide partijen gelijk.2. De proeftijd wordt schriftelijk overeengekomen.3. Bij het aangaan van een overeenkomst voor onbepaalde tijd kan een proeftijd worden overeengekomen van ten hoogste twee maanden.4. Bij het aangaan van een overeenkomst voor bepaalde tijd kan een proeftijd worden overeengekomen van ten hoogste:a. een maand, indien de overeenkomst is aangegaan voor korter dan twee jaren.b. twee maanden, indien de overeenkost is aangegaan voor twee jaren of langer.5. Indien het einde van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet op een kalenderdatum is gesteld, kan een proeftijd worden overeengekomen van ten hoogste een maand.6. Van de leden 4, onder a, en 5, kan slechts bij collectieve arbeidsovereenkomst of bij regeling door of namens een daartoe bevoegd bestuursorgaan worden afgeweken ten nadele van de werknemer.
7. Elk beding waarbij de proeftijd niet voor beide partijen gelijk is dan wel op langer dan twee maanden wordt gesteld, alsmede elk beding waarbij door het aangaan van een nieuwe proeftijd de gezamenlijke proeftijden langer dan twee maanden worden, is nietig.

Plaatje komt van hier

Nagekomen bericht: De bedenker van het woord Easycratie is Anja Wassenaar, zo meldt Martijn. In het kader van ere wie ere toekomt is dat hierbij rechtgezet!

De eigen samenvatting van het boek (blz 6) luidt:

“In organisatiemodellen van de 20e eeuw waren hiërarchie, macht, controle en kennismonopolie de belangrijkste managementtools. Door de komst van de informatiemaatschappij hebben de tools sterk aan kracht ingeboet. Of men het nu wil of niet, organisaties worden steeds meer van onderaf aangestuurd, in plaats van top-down. We zullen moeten leren omgaan met de nieuwe wetten en mogelijkheden. Dat is wat easycratie doet. Easycratie gaat dwars door bestaande organisatiestructuren heen. Maar easycratie is geen anarchie, geen politiek pamflet. Het is een manier van werken. Zowel voor individuen als voor organisaties. En óók voor de traditionele manager.”

Het boek betoogt dat voor veel problemen er oplossingen voorhanden zijn die alleen niet ingezet kunnen worden vanwege regels, protocollen, procedures, hiërarchieën en een gebrek aan samenwerking, kortom bureaucratie. Door de langzaam manifest wordende invloed en gevolgen van de informatiemaatschappij ontstaan overal netwerken met grote kracht. Met behulp van deze netwerken die gedragen worden door technologie komen oplossingen binnen bereik die nu nog onvoorstelbaar zijn.

Aparte hoofdstukken worden gewijd aan:

• Talent gedijd beter in netwerken dan in hiërarchieën
• Waardebepaling (Martijn is dé man van waardebepaling achteraf)
• Easycratie in de profitsector
• Easycratie in de non-profitsector

Een voorbeeld (niet uit de werksfeer maar wel mooi illustrerend wat de essentie is).

Stel dat je Marco Borsato op je bruiloft wilt laten optreden met dat ene mooi liedje? Dat lijkt niet mogelijk. Maar wat als 100 bruidsparen dat willen en besluiten volgend jaar op dezelfde dag te trouwen en tussen huwelijksvoltrekking en diner met bruidsauto naar Utrecht rijden (want centraal) om daar toegezongen te worden door Marco in een besloten miniconcert. Het optreden wordt gefilmd en de bruiloftsgasten kunnen live  meekijken met een speciaal daarvoor tijdelijk ingerichte website. Honderd bruidsparen keer duizend euro is vast genoeg. Via My Space, Facebook, Twitter is het niet meer moeilijk om een dergelijk plan te realiseren.

Het denken op deze manier (en het boek staat bol van deze voorbeelden) geeft lucht en mogelijkheden.
Ik had al eerder de mooie ervaring van het samen in no-time, met een telefoon en wat email, een bus regelen toen we met een kluppie vastzaten in Rome vanwege de aswolk. Daar is nu een naam voor: easycratie.

Kortom: een aanrader voor iedereen die eens positief wil dwarskijken. Meer hier.
Als je Martijn aan het werk wil zien over allerlei handige/slimme werkdingen kun je eens hier kijken.

Vb Visgraatdiagram

In de kop komt het probleem. De hoofdgraten zijn de richtingen waarin de oorzaken worden gedacht. In de hoofdgraten kunnen nog weer zijgraten getekend worden. Daar komen de woorden/begrippen/associaties die te maken hebben met de oorzaken die gekozen zijn.  De kunst is om dóór te brainstormen totdat er een dieper begrip is ontstaan van de hoofdoorzaak (root-cause). Vervolgens kan met het nieuwe begrip of inzicht een plan worden gemaakt om te ‘bewijzen’ dat de hypothese klopt, en daarna een oplossingsrichting worden gekozen voor het probleem.

De kracht van het diagram zit hem in de gemeenschappelijke reis die noodzakelijk is om het gewenste begrip of inzicht te krijgen. In je eentje een visgraatdiagram maken kan, maar daarmee verliest het wel een boel van zijn kracht.

Een iets meer uitgewerkt voorbeeld:

Visdiagram ontevreden klant

Tips

• eerst werken met geeltjes zodat je makkelijk kunt veranderen;
• snel werken en regelmatig de focus verleggen;
• eerst generieke categorieën gebruiken en die later specificeren (b.v. mensen, machines, methodes, machines, omgeving enz;
• omcirkelen als je vermoedt dat je een hoofdoorzaak te pakken hebben;
• de kans op goede ideeën is groter bij veel ideeën, dus niet discussiëren bij de start maar eerst brainstormen.

Het eerste plaatje komt van hier en is een zeephouder.

]]> http://www.adjustintime.nl/wp/2010/08/visgraat-diagram-handig-bij-problemen/feed/ 0 http://www.adjustintime.nl/wp/2010/08/respect-voor-ambacht-tommy-emanuel-gitaarduivel/ http://www.adjustintime.nl/wp/2010/08/respect-voor-ambacht-tommy-emanuel-gitaarduivel/#comments Mon, 16 Aug 2010 04:00:25 +0000 Ad van der Hulst http://www.adjustintime.nl/wp/?p=4693 In de serie Respect voor het ambacht hier een gitarist die werkelijk meester is over zijn instrument. Hoewel ik zelf een klassiek & Steve Howe gitarist ben, heb ik heel veel respect voor deze vrijheid van spelen. De basis voor dit spektakel van Tommy Emanuel is een wat degelijk en saai 60-er jaren gitaardeuntje Classical Gas van Mason Williams dat zelfs in de Top 2000 staat. Kijk naar de ogen van Tommy (vrijwel de hele tijd gesloten), zijn eigen ritmesectie (schoenen en linkerbeen). Luister naar wat hij uithaalt met flageoletten, de hals, arpeggio’s, duimplektrum enz.

Het origineel door de componist gespeeld is hier te zien.
Meer over Tommy hier.

Andere blogposts in deze serie:

The Chalkman: krijttekeningen in de buitenlucht
Kseniya Somonova: zandtekeningen op een lichttafel
Chriss Bliss: jongleren

De Hoax (the Hopa-girl)

Een dame werkt als assistent van een vervelende baas en neemt op een creatieve manier ontslag. Ze is het zo zat dat ze een serie foto’s maakt van haarzelf met teksten die ze op een whitebord heeft geschreven en mailt deze foto’s naar haar collegae. Deze (nep-)mail verspreidde zich als een virus over het internet en bleek uiteindelijk van een reclamebureau afkomstig. De foto’s zijn bij elkaar een stripverhaal. Verhaal spreekt voor zich. De eerste 6 van de 33 laat ik hier in mini zien. Wie het hele verhaal een keer wil zien kijkt hier.

Hopa girl

Wie iets meer wil weten van de makers en de dame: ze heeft op dezelfde wijze als in het fake-verhaal haar identiteit bekend gemaakt.

Zeer leerzaam voor P&O-ers en leidinggevenden.

Stephen Covey

Stephen Covey is de man die mij ooit inspireerde met zijn 7 eigenschappen boek en daarna met het boek over prioriteren. Ik heb zijn agendasysteem in Excel nagebouwd en maanden uitgeprobeerd. Ik was en ben groot fan van zijn herontdekking van de kwadranten van Eisenhower. Covey is nu 77, heeft meer als 20.000.000 boeken verkocht, vele prijzen gewonnen en is nog steeds on-the-road met seminars en lezingen. Sinds vorig jaar heeft hij zich verbonden met de Shingo Prize organisatie (Operational Excellence/Lean prijs). Hij haalt zijn inspiratie uit zijn verbinding met de Mormoonse gemeenschap hoewel dat op geen enkele manier zichtbaar wordt in zijn werk. Hij zelf noemt zijn grootste bijdrage het verwoorden van universele principes waar iedereen bij kan die de moeite neemt om te ervaren dat: “.. there is a space between any stimulus and the response to it. The key to our growth and happiness is how we use that space“.

David Allen

David Allen is de man die met zijn praktische inzichten mij écht op stoom heeft gekregen waar het om persoonlijke effectiviteit gaat. Zijn GTD (Getting Things Done) methodiek en boek verovert langzamerhand de wereld van de werkende mens. Zijn tweede echte boek ‘Making it all work’ verdiept de verschillende niveaus van focus (van doen tot de bestaansreden op aarde). Er zijn ontelbare weblogs, websites, clubs, groepen, en bedrijven die ‘de blijde boodschap’ verspreiden. Allen heeft ruim 1,3 miljoen volgers op Twitter waar hij in kleine ’soundbites’ wijsheid de wereld in stuurt. Hij is nu 65 en reist de wereld af met seminars en coachingswerkzaamheden. Zijn inspiratie komt van uit de combinatie van Boeddhisme en de Martial Arts (hij heeft zelf een zwarte band). ‘Mind like water’ is zijn icoon dat ook is neergeslagen in het bedrijfslogo.

Een aantal verbindingen die ik beleef

De doelgroep

Beiden hebben gekozen voor de ingewikkelde mix van persoonlijke effectiviteit en organisatie-effectiviteit. Qua marketing is die mix verschrikkelijk moeilijk en altijd afgeraden maar bij hen werkt het fantastisch.

De Bron + tijdloos schrijven

Beiden hebben een diepe spirituele bron waar ze uit putten. De vruchten van hun werk zijn verwoord als mix van generieke mensenwijsheid, voortschrijdend gezond verstand en praktische principes die aansluiten bij thema’s die herkenbaar zijn voor de (Westerse) mens. Zij hebben hun boeken zo geschreven dat ze tijdloos zijn. Er zijn geen verwijzingen naar concrete situaties, spullen, technische hulpmiddelen, politiek of religie waarmee de boeken in veel talen en over een langere tijd meekunnen.

Begin bij het eind

Covey noemt het als 1 van 7 eigenschappen: ‘begin met het eind voor ogen’. Allen noemt het ‘outcome thinking’. Beiden gaan de stelling aan dat een doel hebben bepalend is voor de weg die je hebt te gaan. Bij Allen vind ik het het meest uitgewerkt tot op het niveau van de dagelijkse zaken. Eerst nadenken over de gewenste uitkomst voordat je gaat doen is een krachtig concept.

Begin bij het begin

Bij Allen is een heel hoofdstuk en vele essays, podcast en webinars gewijd aan het weer leren dóór te denken tot de eerst mogelijke fysiek zichtbare actie op de weg naar het doel. Dus niet op je lijst zetten: Verjaardag Oma (want is geen doel en geen actie) maar: zus bellen voor overleg over verjaardag Oma. En vervolgens met zus fantaseren over de gewenste uitkomst behorende bij verjaardag Oma. Bij Covey is : ‘begin bij het begin’ 1 van de 7 principes.

Rollen in het leven

Covey bepleit dat ieder mens een actief overzicht onderhoudt van de rollen die hij/zij in het leven op zich heeft genomen (werknemer, ouder, kind, lid van maatschappelijke organisaties, netwerken enz.) en welke levensgebieden ieder mens zowiezo te verzorgen heeft (gezondheid, financiën, eigen ontwikkeling enz.). Bij Allen is dit praktisch uitgewerkt in zijn 20.000 niveau focus (hij noemt dit ‘Areas of focus & responsibility’).

Practice what you preach

Beiden zijn beroemd om hun eigen stijl, wijsheid en effectiviteit. Zij hebben een razend druk leven en integreren toch tijd voor kunst, humor en retraites.

Voorlopige conclusie

Ik heb een respectvolle innerlijke band met deze giganten van deze tijd. Stephen Covey zie ik meer als inspirator (en hoort meer bij mijn 30/40-er jaren). David Allen beleef meer als coach voor het dagelijkse reilen en zeilen van mezelf, mijn drukte en doelen.
Gelukkig respecteren zij elkaar en kennen uiteraard ook elkaars werk.

Oude en nieuwe variant

Eerst over de Zegels

Voor wie het nog niet heeft meegekregen. Binnenkort verandert de gehele logica rondom postzegels. Er zijn nog maar twee soorten zegels te weten Zegel 1, en Zegel 2. Zegel 1 geldt voor brieven tot 20 gram en Zegel 2 voor brieven van 20 tot 50 gram. Dergelijke postzegels zijn er ook voor Europa en Wereld. Zie deze link voor meer info. Als voordelen worden genoemd: ze blijven geldig en we hoeven dus nooit meer in de overgangsfase van de ene naar de andere prijs een tijdje bij te plakken.

De Brievenweger

De brievenweger van papier

Het aardige en slimme van TNT is dat ze bij de info over deze wijziging (bij de Postagentschappen) een geniale brievenweger weggeven. Het bestaat uit een te vouwen kartonnen Toblerone vorm die aan een kant een uit-stekende duikplank heeft.

Je doet je brief in het gleufje voor 20 gram. Blijft de vorm staan dan is Zegel 1 voldoende. Als het geval kantelt dan is de volgende test dat je de brief in de gleuf voor 50 gram stopt. Blijft de vorm nu wel staan dan is Zegel 2 aan de orde. Kantelt de zaak nu nog dan moet je terugvallen op de oude methodiek (gokken of meten met een andere weegschaal).

Uit balans | In balans

De Brievenweger is ontworpen door Easyweight (zowiezo een bedrijf met allerlei geniale simpelheden).

Voor wie ook zo’n hebbeding wil, moet snel naar het postagentschap of er zelf een maken met behulp van deze bouwplaat.

Vissersboten komen aan

Sorteren

De vis wordt op de boten uitgesorteerd en vervolgens in blauwe kratten op de kade getild. Daar wordt er ijs opgeschept. De vis die ongewenst is gaat overboord. Daar genieten vervolgens de meeuwen van.

Vis sorteren op het schip

Kratten vis met een schepje schaafijs erop

Inschrijven voor de veiling

De vis wordt vervolgens met een vorkheftruck in het veiliggebouwtje gereden. Daar worden de kratten gelabeld zodat duidelijk is van welke visser ze komen. Ook wordt de krat genummerd en de soort vis genoteerd. Daarna gaan de kratten op volgorde op de lopende band voorbij de wand.

Inschrijven van de kratten met vis

De afslag

De veilingmeester in haar hokje

Achter de wand zit de veilligmeester in een hokje. Zij bepaald op basis van kwaliteit en schaarste de uitgangsprijs per kilo. Het systeem rekent dit om naar de inhoud/gewicht van de betreffende krat. De krat verschuift richting midden van de lopende band. Wanneer de krat onder de rode pijl is aangekomen is de betreffende krat aan de beurt. De bieders/kopers, die aan weerskanten van de lopende band op een tribune zitten,  zien de vis in de krat onder de pijl en tegelijkertijd verschijnt de visser, de vissoort, het aantal kilo’s en de prijs op de schermen. De prijs loopt naar beneden en wie het eerste op de knop op zijn remote drukt is eigenaar. Vervolgens gaat de krat door op de band. Aangekomen bij de printer spuugt deze een print uit met alle gegevens.

De kopers zitten op de tribunes

Dwarsblik op de afslag

De overdracht richting klant

Aan het eind van de band komt de krat met de geprinte sticker aan bij de jongens. Deze zorgen ervoor dat de kratten met vis op de pallet van de betreffende koper terecht komen. Wanneer deze zover is, haalt de koper de pallet weg, laadt deze in zijn/haar vrachtwagen/koelwagen en gaat de vis daarna (echt vers) naar zijn keuken.

Pallets van de kopers

Dat is nog eens een mooi, helder en transparant proces!

Dit lunchcafé bevindt zich in Den Bosch, op de Zuiderparkweg 282. En is om allerlei redenen een bezoek waard!

Van de website :

De praktijk wijst uit dat mensen met een lichamelijke of verstandelijke handicap in de horeca niet gemakkelijk een arbeidsplek vinden. Het is ook van groot belang dat zij vanuit een veilige werkomgeving (zelf)vertrouwen ontwikkelen waardoor zij in staat zijn zich nieuwe vaardigheden eigen te maken.Dat vertrouwen moet groeien: dit kan het beste op een plaats waar persoonlijke grenzen verlegd kunnen worden, waarbij men altijd kan rekenen op steun en deskundige begeleiding van collega’s. In de Roos is een nieuwe werkgever en biedt die veilige werkomgeving, waarin toekomstige werknemers met affiniteit voor horeca, kwaliteiten kunnen ontwikkelen en zodoende uitgroeien tot vakbekwame horecakrachten. In de Roos is een maatschappelijke onderneming: wij houden rekening met de mogelijkheden en beperkingen die werknemers hebben. Wij bieden hen begeleiding op maat, met zonodig aangepaste arbeidsomstandigheden in een normaal bedrijf.

Vorige week lunchte ik bij dit lunchcafé. De dame die ons hielp gebruikte voor het opnemen van de bestellingen een checklist (getiteld Smaakopname’) die heel slim in elkaar zit. Ik heb gevraagd of ik een nieuw exemplaar mee mocht nemen en bespreken in deze blog.

Een goede checklist voldoet aan zo veel mogelijk van de volgende kenmerken:

• dient een duidelijk doel
• verbetert de communicatie
• maakt natuurlijke onderdelen van de workflow zichtbaar
• heeft basic taalgebruik
• heeft weinig kleur, past op één pagina
• heeft een versiedatum
• maakt het mogelijk fouten te detecteren op het moment dat zij nog te herstellen zijn

De checklist van In de Roos voldoet aan de meeste kenmerken. Het is een mix van een menulijst en een aanvink checklist. In de kop staat de naam van de medewerker, het tafelnummer, het aantal gasten en … ’soep eerst’. Alle gerechten staan erop (met hun vervolgkeuzes: ‘met slagroom?’). De bestelrondes hebben hun eigen kolom. Hieronder een stuk van de checklist.

Wie de briljant simpele checklist in zijn geheel wil zien kan hem hier in Pdf downloaden.

Met dank aan de medewerkers van In de Roos. Dat er nog maar veel mensen mogen genieten van dit prachtige initiatief. Als je gaat: let ook op de mooie portretten van de medewerkers in het café.

Site is vinden  op http://www.7verspillingen.nl

Tanja de Bie (de ontwerper) heeft voor mij nog een mooie permanente link voor de sidebar gemaakt. Op de nieuwe site komen korte stukjes die ieder voor zich voorbeelden zijn van één van de 7 verspillingen. Mijn streven is dat ieder van deze stukjes binnen een halve minuut te lezen zijn (op deze site is dat ongeveer 2,5 minuut). Als je het een boeiend onderwerp vindt kun je je inschrijven op de Rss-feed (die je automatisch laat weten wanneer er een nieuw voorbeeld is, voor uitleg zie hier).

Op 1 september wil ik de site formeel in de lucht hebben en ben dus blij met reacties.

De kwast van Ad

Ogenschijnlijk zo’n bekend ding dat er maar weinig aandacht voor is. Simpel en goedkoop doet het altijd braaf zijn werk. In Wikipedia heeft een schrijver de moeite genomen om op rij te zetten hoeveel soorten kwasten er wel niet zijn. Daar duizelde het mij ook.

• Blokkwast
• Blusherkwast (dit is een make-up kwast)
• Bokkenpoot, zo genoemd naar de vorm
• Glaskwastje
• Lijmkwast (vaak een blokkwast), bijvoorbeeld voor het aanbrengen van behangplaksel op behang.
• Make-up kwast
• Penseel, een dunne soepele kwast.
• Radiatorkwast
• Scheerkwast
• Schilderskwast ( rond of ovaal, meestal gebonden )
• Schoonmaakkwastje, meestal met een balgje om lucht te blazen tijdens het vegen.
• Stofkwast
• Tamponeerkwast
• Teerkwast, een andere naam voor bokkenpoot.
• Verfkwast
• Waaierkwast
• Waterkwast (met koper omvat)
• Witkwast (vaak een blokkwast).
• Daskwast,zeer zachte brede kwast om bij het brandschilderen aangebrachte verven gelijkmatig te verdelen. (Dassenhaar)

En dus: …..  geen Nachtwacht zonder kwast, geen XL-schilderijen van Irka zonder kwast, geen Miss World zonder kwast; geen Chartres zonder kwast en geen kapperszaak zonder kwast.

Mijn Kwast

Maar mijn kwast (zie foto) is een onmisbaar onderdeel van mijn bureau uitrusting. Ik gebruik de kwast bijvoorbeeld voor

1. Kruimels uit mijn toetsenbord halen;
2. Stofpluisjes verwijderen uit mijn telefoon-ingangen;
3. Stof weghalen onder de snaren van mijn gitaar en mandoline (op de plaatsen waar je met een doek niet bij kunt komen);
4. Roeren in mijn koffie op de momenten dat ik geen lepeltje bij de hand heb;
5. Krabben op mijn rug als ik jeuk heb en er niet bij kan.

Kortom:  Lang Leve De Kwast

La Mama van Karolos Trivizas

Omdat ik weet dat een flink aantal P&O-ers en eindverantwoordelijken deze blog lezen het volgende. Om werkgevers te stimuleren jongeren in dienst te houden is er een tijdelijke uitbreiding van de Wet Flex en Zekerheid (ingegaan op 9 juli 2010). Zie ook de eerdere blogpost  Flex en zekerheid: een mooi duo.

Feitelijk

Voor werkgevers wordt het tijdelijk mogelijk om vaker en langer opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aan te gaan met werknemers jonger dan 27 jaar. Nu geldt nog dat na drie tijdelijke arbeidsovereenkomsten die telkens direct of binnen drie maanden na elkaar zijn afgesloten, de vierde tijdelijke arbeidsovereenkomst automatisch een vast dienstverband is. Dat wordt straks bij de vijfde tijdelijke arbeidsovereenkomst. Daarnaast geldt nu dat als tijdens het tweede of volgende tijdelijke contract de duur van 3 jaar wordt overschreden, dit contract automatisch in een vast contract verandert. Dit wordt straks na de duur van 4 jaar. Het gaat om een tijdelijke wet tot 2012, met de mogelijkheid tot verlenging. De wetswijziging is bedoeld om jongeren tijdens de huidige economische crisis langer aan het werk te houden. Door mogelijk te maken dat vaker en langer arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd kunnen worden aangegaan wordt het mogelijk dat een werkgever het dienstverband met de jongere voortzet. Het gaat om een tijdelijke wet tot 1 januari 2012, met de mogelijkheid tot verlenging tot uiterlijk 1 januari 2014.

Werknemers jonger dan 27 jaar die op het moment van inwerkingtreding niet aan de voorwaarden voor een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd voldoen (minder dan 3 jaar of nog geen vierde contract) vallen onder de nieuwe regeling. Dit betekent dat aan deze jongeren een vierde opeenvolgende arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd kan worden aangeboden zonder dat een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd ontstaat (dat ontstaat pas na 4 jaar of bij het vijfde contract). Werknemers die bij de inwerkingtreding al aan de voorwaarden voor een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd voldoen (meer dan 3 jaar of vierde contract) vallen niet onder de nieuwe regeling. Deze werknemers hebben immers al een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.

Als de tijdelijke regeling vervalt dan geldt de oude regeling weer. Er is een uitzondering gemaakt voor werknemers die onder de nieuwe regeling vallen en bij het vervallen daarvan in het vierde contract zitten of de periode van dan 3 jaar hebben gepasseerd. Zij krijgen, zolang ze nog geen 27 jaar zijn,  op het moment van het vervallen van de regeling geen arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, maar pas bij het vijfde contract of na afloop van de periode van 4 jaar.

Bij het bereiken van de leeftijd van 27 jaar houdt de werking van de nieuwe regeling direct op en valt de werknemer onder de oude regeling. Dit betekent ook dat als op het moment waarop een werknemer 27 jaar wordt arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd elkaar met tussenpozen van niet meer dan 3 maanden hebben opgevolgd en een periode van 36 maanden hebben overschreden of de werknemer meer dan 3 voor bepaalde tijd aangegane arbeidsovereenkomsten zijn afgesloten, de laatste op dat moment lopende arbeidsovereenkomst geldt voor onbepaalde tijd.

Van de nieuwe regeling kan net als van de bestaande regeling bij CAO worden afgeweken. De nieuwe regeling heeft dus geen gevolgen voor bestaande cao’s waarin een regeling is opgenomen die afwijkt van de tijdelijke maatregel.

Voordelen

Het gewenste effect op de arbeidsmarkt is dat meer jongeren aan het werk komen en blijven. Een neveneffect zal zijn dat werkgevers in alle situaties gebruik gaan maken van deze flexibilisering en in voor hen logische gevallen jongeren van rechtswege niet verlengen. Deze jongeren gaan vervolgens bij een andere werkgever aan de slag en komen weer opnieuw in de lange keten van bepaalde tijd contracten. Voordeel: ervaring in verschillende bedrijven.

Italiaanse toestanden

In Italië is er een tweedeling van eeuwig in contracten voor bepaalde tijd werkende jongeren en comfortabel in superregelingen gepemperde ouderen (waar nu wel aan getrokken wordt). Het nadelige effect daarvan is dat jongeren nooit uit huis gaan want ze hebben geen inkomenszekerheid en kunnen dus geen hypotheek krijgen en blijven dus bij ‘la mama’.

Discriminatie

Volgens mij hebben we nog een doelgroep die slecht aan het werk komt te weten de werkloze boven de 50 jaar. Waarom daar niet eenzelfde regel voor gemaakt zodat werkgevers eerder geneigd zijn deze ervaren werkers in huis te nemen (en waarom dezelfde regel niet toegepast op alle werkers tussen 27 en 50 zodat er wat meer beweging in de arbeidsmarkt komt).

Balans: waar is de zekerheid?

Het rare van deze tijdelijke wet is dat er wel flex gevraagd wordt aan de jongeren maar er aan de zekerheidskant niets te vinden is. Dat zou eenvoudig kunnen door:
- een loonsverhoging van 5 % bij iedere opeenvolgend contract voor BT;
- een verplichting voor de keten-verbrekende-werkgever een volgende kans te verzorgen bij een collega-werkgever;
- tijdens de keten nadrukkelijker te werken aan opdoen en vastleggen van competenties (zonder bureaucratie).

Ik hoop dat deze wet de opstap is naar het moderniseren van ons weliswaar stabiele maar ook ingewikkelde en op punten discriminerende arbeidsrecht. UIteraard met in achtneming van een goede balans tussen gevraagde flexibiliteit en geboden zekerheid.

n.b. De prachtige foto van La Mama is van Karolos Trivizas

Hieronder een poging enige bruikbare voor- en achtergrond aan te brengen. Waar ‘leraar’ staat bedoel ik iedereen die iets kan, waar ‘leerling’ staat verwijs ik naar degene die iets wil wil leren.

Onderwijzen

In het beeld is dit de leraar die praat en de leerling die luistert. In het praten van de leraar komt zijn kennis en ervaring geordend naar de leerling toe die probeert de inhoud die op hem af komt op te nemen. Meestal is een extract van het verhaal van de leraar op schrift voorhanden zodat de beelden die de leerling zich heeft gevormd van de inhoud getoetst kunnen worden aan de tekst. Dit type leren slaat neer in seminars en dergelijke. Er is onderzocht dat na 24 uur 80 % van de inhoud van seminars is verdwenen. Jaarlijks worden er Nederland honderden miljoenen uitgegeven aan seminars. Daarvan verdampt dus 80 % in een dag.

Opleiden

Opleiden is meelopen met degene die het al kan. De leerling kijkt mee hoe de zaak er in de werkelijkheid aan toe gaat. Dit meekijken leidt tot een veel diepere ervaring dan alleen het verhaal zonder de context van de werkelijkheid erbij. Kijkstages, rondleidingen en werkbezoeken horen bij dit type leren. Er blijft veel meer van hangen omdat de eigen waarneming ook gevuld wordt allerlei beleven. Mooi vinden, knap vinden, bijzonder vinden (of misschien ook wel negatief beoordelen) verankeren de waarneming.

Trainen

Bij trainen zijn de rollen omgedraaid. De leerling handelt, doet, test, probeert uit, oefent. De leraar kijkt mee en stuurt bij, legt uit. Door het feitelijke doen ontstaat er voor de leerling een eigen relatie met de handeling. Ontsnappen door babbelen is er niet bij. In het trainen komen we in de logica van het nu terecht. Je doet het of je doet het niet. Je kunt het of je kunt het niet. Het gaat werken of het werkt niet.

Bij een heleboel vaardigheden is dit evident. Ik kan jongleervideo’s kijken tot ik 80 ben maar als ik geen bal in de lucht gooi ga ik het nooit leren. Ik kan heel lang viool luisteren en instructievideo’s bestuderen. Zonder veel studeren leer ik niet spelen. Bij een heleboel andere zaken is het minder zichtbaar en vertrouwen we er toch al snel op dat begrijpen ook kunnen is. De instructie van het brandalarm lezen (en ervoor tekenen dat je deze gelezen hebt) is iets anders dan dat iemand het een keer voordoet hoe deze werkt. Maar als ik het echt wil kunnen en begrijpen dan moet ik het zelf een keer doen.

Met name bij het inwerken van nieuwe collega’s zie ik veel dingen die met bovenstaand inzicht vruchtbaarder zouden kunnen worden ingericht. Herkenbaar?

Vuvuzela's in actie voor Oranje

Op mijn verjaardag 22 juni (dank u, dank u) kreeg ik deze prachtige foto toegestuurd van drie Vuvuzela toeterende jongedames (familie van mijn vrouw). Een duidelijk geval van toegepaste kunst. Niet genomen voor mij maar ter ere van het Wereldkampioenschap voetbal.

Zelf ben ik niet zo van de sport, ik beleef er te snel een soort Darwinistische wedijver aan. Wat ik wel leuk vind is de teamspirit en gerichtheid op een duidelijk doel.

Ik lees over van Marwijk dat hij van af het begin af aan een heel duidelijke doel (hij noemt het missie) en focus heeft gehad. Alles wat dit doel diende mocht er zijn. Alles wat dat doel niet diende werd kritisch bekeken en vaak geschrapt.

,,We zijn twee jaar bezig geweest met een missie. Om iets bereiken moet je écht iets willen”, zegt Bert van Marwijk. ,,Je kunt wel zeggen dat je iets wilt, maar je moet het écht willen. En er écht in geloven. Dan is het geweldig wanneer je de finale bereikt. De droom is bijna compleet, we zijn nu wel heel dichtbij.”

Vier dagen zaten er tussen de halve finale en de finale. Vier dagen om te focussen op een missie. Deze wedstrijd winnen en dan voor 4 jaar wereldkampioen zijn.

In GTD context prachtige voorbeelden van Horizons of focus:

50:000 (missie/kernwaarden)

Wij zijn het beste voetballand van de wereld. Als het kan spelen we mooi en eerlijk ambachtelijk voetbal.

40:000 (visie)

We winnen de WK van 2010

30:000 (strategische doelen)

We bouwen aan een goed team dat gaat voor samenwerking. Zowel staf als voetballers. We ontwikkelen een pad richting zomer 2010 dat leidt tot zoveel mogelijk ervaring als basis voor het bereiken van het doel.

20:000 (aandachtsgebieden)

Goede contacten met clubs, familie van spelers en staf. Goed onderdak, voeding en verzorging. Goede trainingsfaciliteiten. Media voorzien van content. enz.

10:000 (projecten)

Iedere wedstrijd is een project. We leren onze tegenpartij zo goed mogelijk kennen en we bewegen mee zonder onze eigen kracht ook maar even te laten varen.
Voor nu: We focussen ons nu op de wedstrijd van zondagavond en dat betekent mediastilte (draagt immers niet bij de focus op het doel).

Asfalt (acties)

Één doelpunt meer maken dan Spanje. Jammer dat dit net niet lukte!

n.b.: Overigens kreeg Gino (Ginovanni van Bronckhorst) toestemming om met een live-verbinding telefonisch ‘aanwezig’ te zijn bij de traditionele Feijenoord-seizoens-opening open dag in de Kuip. En dat is dan toch weer een mooie maatwerk-uitzondering op de media-stilte regeling.

De meesten van de briefkaarten gaan over persoonlijke zaken maar toch is er ook regelmatig een geheim dat gaat over werk of relaties op het werk. Afgelopen zondag was er een die uitdrukking gaf aan hoe afschuwelijk een baas/ondergeschikte verhouding kan zijn.

Ik probeer me voor te stellen wat deze ‘boss’ moet hebben gedaan om deze medewerker zo in de haat te krijgen. Ik begrijp uit de tekst dat het gaat om een kantoorsituatie waar een zittend iemand werkt die regelmatig bezoek krijgt van een ‘boss’ die naar ik aan neem geen bemoedigende aardige woorden spreekt maar misschien pietluttig aan het managen is, of juist altijd werk komt brengen (in een eerdere blogpost heb ik drie stijlen van leidinggeven benoemd: twee uitersten die zouden kunnen leiden tot koekenpantaferelen en een derde balansvariant). Gelukkig heeft deze medewerker de moed en kracht gehad om weg te gaan. Laten we hopen dat we het in Nederland niet zo bont maken.

De grote klok luidt een halve minuut achter elkaar om 07:00 uur; 12:00 uur en 19:00 uur. De eerste keer is de betekenis een appèl voor de start van de werkdag. De tweede voor de start van middagmaal en middagrust. De derde keer geeft aan dat de werkdag voorbij is. Omdat het stadje tegen de berg aanligt horen ook de veldwerkers deze signalen. Ik vind het een geweldig voorbeeld van een simpele kadering van een dagritme.

Op een andere manier wordt deze klok gebruikt door hem in een langzamer ritme een aantal minuten te luiden. Dit gebeurt zodra bekend is dat er een inwoner van Bruniquelle is overleden. Dat kan ’s nachts zijn maar ook zomaar overdag. Direct daarna is dit gegeven ‘talk of the town’ en heel snel is iedereen op de hoogte wie, wat, waar en hoe. Dit klokgebruik is een prachtig voorbeeld van een betekenisvolle routine.

Een proces is een veel complexere zaak. Een reeks van ooit op volgorde georganiseerde acties die van iets, iets anders maken. Bijvoorbeeld pannenkoeken bakken. Je hebt meel, water of melk, eieren, wat boter en de basis is er. Iedereen zou het moeten kunnen op basis van een heldere instructie.

Zo zie ik weer eens helder het verschil tussen een ritme, routine en proces.

Waarom zou ik dat willen en wat levert mij dat op?

Het levert mij drie grote winsten:

1. Innerlijke ruimte voor reflectie. Ik kan terugblikken op de dag/week die was en kan daardoor oogsten, ontwikkelen en leren.
2. Tegenwoordigheid van geest (intuïtie). Ik ben aangesloten aan de werkelijkheid en de context van het moment. Ik word niet gestoord door belangen, emoties en impulsen uit het verleden op de toekomst. Daardoor kan ik precies het juiste doen in het moment.
3. Creativiteit. Door de rust die ik heb gaat er van alles borrelen. Ik krijg plannen ideeën. Ik laat mij inspireren. Ik wil nieuwe dingen doen, nieuwe paden op, nieuwe mensen en zaken ontmoeten.

Met deze drie winsten bevind ik mij in de drie grote richtingen van het bestaan.
Het reflecteren sluit aan bij de onderzoekende houding van de wetenschapper. Ik verzamel feiten en trek conclusies.
De tegenwoordigheid van geest steunt op de onbewuste bekwaamheid van de professional handelend vanuit ervaring en kennis.
De creativiteit hoort bij de kunstenaar die in gesprek met de toekomst impulsen naar het nu haalt en iets gaat doen.

Ik denk dat ieder compleet beroep deze drie zaken op de een of andere manier ruimte zou moeten kunnen geven. GTD als basis is daarbij een uitstekende start.

Kseniya Simonova

In de serie Holland got Talent maar dan voor de Oekraïne is de prijswinnaar geworden Kseniya Simonova met haar zandschilderijen. Haar werkelijk ongelofelijk talent is verbonden met een al even verbazende techniek. Op een glazen plaat met licht eronder strooit zij zand. Vervolgens maakt zij met haar vingers en handen voorstellingen die ze daarna weer overtekent. De video die ik hier invoeg is nogal emotioneel omdat de innerlijke beweging er een is van lieflijk op een bankje zittend stelletje naar een oorlogssituatie en dan weer van een  prachtige vrouwenkop naar een grimmig dictator hoofd. Het verhaal gaat over de Duitse invasie en bezetting van de Oekraïne in de tweede Wereldoorlog. Dat iemand van 24 jaar dat zo beleefbaar kan maken vind ik heel bijzonder. Kortom een wonderbaarlijke kunstvorm. De muziek is een klassieke bewerking van Nothing Else Matters van Metallica. Geniet van deze acht minuten durende video. Op Youtube zijn nog veel meer video’s van haar te vinden.

Zie ook de blogpost over de Chalkman.