Kinderen willen terecht niet langer ons onderwijs
In de 70-er jaren heb ik acht jaar in het speciaal onderwijs gewerkt. Daar heb ik goed geleerd dat kinderen in de basis altijd willen leren wanneer je aan weet te sluiten bij hun interesse en niet hun creativiteit verpest. Later toen eigen kinderen opgroeiden was het ook een hele toer om te blijven staan voor hun eigenheid en de creativiteit te blijven voeden binnen het bestaande schoolsysteem. De politieke geluiden van de laatste tijd voorspellen niets goeds voor de huidige kinderen van Nederland. Het gewone productie/volstop-denken is weer volledig terug. Vol stoppen met taal en rekenen en vooral veel meten (want dat is weten). Veel (en steeds meer) van onze kinderen kunnen daar niets mee. Het vol-stop model werkte trouwens nooit goed en nu zelfs nog meer niet. Ik heb dan ook stellig de indruk dat kinderen van nu nog veel meer een andere wijze van onderwijzen nodig hebben. Ik zeg dit met alle respect voor de mensen die zich met hart en ziel inzetten. Toch moet het mijns inziens fundamenteel anders.
Sir Ken Robinson evangeliseert al jaren een andere kijk op onderwijs. Zijn these is dat de problemen van onze tijd alleen maar op te lossen zijn als we de creatieve kracht van de huidige kinderen intact weten te laten tijdens onze opvoedings- en onderwijsjaren. Tenslotte zullen zij de degenen zijn die met deze creativiteit nieuwe uitwegen zullen vinden uit de aanzienlijke problemen die we als mensheid hebben. Hij heeft daarnaast nog een prachtig boek geschreven over passie en talent. Ik zag hem voor het eerst op een TED-talk-video. Laats zag ik dat zijn lezing is omgezet in een meegetekende animatie die zijn verhaal nog meer versterkt.
Dus voor alle politici, ouders, leraren, opa’s en oma’s van deze wereld warm aanbevolen prachtige animatie video van zijn boodschap (in Fokke en Sukkestijl):
Gratis eBook
Gratis 60 pg inspiratie + tips voor ↓ managementcorvee en ↑ ruimte voor resultaat + ontvang 2wekelijks tip voor productief managen
Loading 
Een interessante waarneming maar wat is het alternatief. Welke begeleiding bieden wij kinderen voor de toekomst terwijl wij zelf producten zijn van dit gedachtengoed en ons als zodanig gedragen? De beleving van deze beperking en de wettelijjke onvrijheid om een alternatief te ontwikkelen leidt bij de onderwijs uitvoerenden tot frustraties. Gijs Langeslag
Dag Gijs,
De begeleidende effecten van ons huidige systeem zijn dat we een steeds grotere scheiding creëren tussen de gewone wereld waarin alle info/prikkels/beelden die een kind zich maar kan wensen gratis en onbeperkt voorhanden zijn en een leer-omgeving waarin dat alles zeer gereguleerd en gestandaardiseerd in een lesprogramma terecht komt.
We weten al heel veel van verschillende leerstijlen maar zijn niet consequent in het toepassen van deze inzichten in aansluiting bij de uniciteit van ieder kind.
Een aantal zaken zouden we voor elkaar moeten zien te krijgen:
- Minder overheidsinvloed en meer ouderinvloed op inrichting en kwaliteit van onderwijs.
- Rechtsposities leerkrachten normaliseren zodat niet functionerende leerkrachten ontslagen kunnen worden.
- Veel ruimte maken voor experiment in vorm en inhoud (ook in de overloop van allerlei andere kinderplekken als BSO en creatief, hobby-onderwijs, experimentele leerplekken in maatschappelijke contexten enz.).
- Longitudinaal onderzoek naar de ‘opbrengsten’ van alle nu al bestaande alternatieve onderwijsvormen en daar lering uit trekken.
Ad van der Hulst