Adjustintime blog

Als laatste in deze miniserie (zie deel I en deel II), vandaag nog eenmaal een voorbeeld van deze methodiek. Waarom ik een draak kies als beeld wordt vanzelf duidelijk. Met dank Lex Bos voor zijn inspirerende voorbeelden. In de toekomst zal ik nog meer schatten beschrijven uit de erfenis van deze bijzondere organisatie-adviseur.

De methode

Ik zoek in de wereld naar een fenomeen dat mij verbaast, ergert, waar ik mij onmachtig over voel, dat ik vreselijk vind. Ik leef mij in, in de essentie van het fenomeen. Ik probeer die essentie te vangen in een begrip. Met dat begrip ga ik op zoek in mijn eigen binnenwereld. Ik vind dat begrip terug in een beeld van mijn denken en doen. Ik breng het fenomeen in een relatie met mijn eigen fenomeen.

De eeuwige media + infobesitas + infovasten

De Telegraaf, Geen Stijl, RTL Boulevard zijn onze brutaalste media. Iedere dag zijn er grote oplages, grote aantallen kijkers of bezoek op deze mediaplekken. Het nieuws wat zij brengen is vooral misdaad, glamour, sensatie, roddel, achterklap enz. Alleen het verhaal van vandaag geldt. Nieuws van morgen is voor de bodem van de kattenbak en telt niet meer. Iedere dag lijkt er wel een honger te zijn naar meer!, groter!, erger!.

Wie of wat heeft er dan honger? De sensatiedraak? En zorgt deze honger ervoor dat er ook mensen zijn die er geen weerstand kunnen bieden en hun bijzondere moment hebben in het veroorzaken van dit meer, groter en erger?

Ik kan deze sensatiedraak als groot anoniem wezen in de wereld voorstellen maar misschien bestaat deze grote draak in de werkelijkheid uit de optelsom van alle kleine draakjes die ieder hongeren naar meer!, groter!, erger! Zo’n klein draakje heb ik ook in mij. En hoe zit dat met deze blog? Lever ik miniatuurtjes van echt leven of toch ook drakevoer? Voer voor reflectie is het in ieder geval wel.

In het verlengde hiervan nog een nieuw benoemd verschijnsel: Infobesitas. Hier verschijnt ook een hongerig wezen in vele kleintjes. Voor wie meer wil weten over dit verschijnsel zie deze link.

Op een oude blog schreef ik ooit over informatievasten. Past wel heel mooi bij het voorgaande voorbeeld. Als inwoner van ‘s-Hertogenbosch was het onontkoombaar. Den Bosch werd Oeteldonk en het was Carnaval. ‘In the old days’ was Carnaval de opmaat tot de Vasten: een periode van geen vlees, geen snoep en matiging met van alles als voorbereiding op Pasen. Ik heb niet de indruk dat er nu nog ergens gevast wordt. Maar misschien zou het voor mensen van onze tijd een overweging zijn om te starten met informatie vasten.

Hoe? Een week geen nieuws, geen krant, geen radio (muziek misschien wel maar geen info), geen tijdschriften e.d.

Ik vermoed dat de wereld best wel doordraait maar dat kan ook best wel even zonder mij. Ik kan dan weer eens uitgebreid lanterfanten, vervelen, kletsen met familie, lopen enz.

Lijkt het je wat? Doe je mee?

Interessant? Via de knoppen in de sidebar kun je ervoor zorgen dat je deze blogposts per email of RSS ontvangt. Afmelden is simpel.

Reageren? Graag via het ‘reacties’-veld onderaan de blogpost (als ie niet zichtbaar is even op de titel van de post klikken).