Tijd: die wonderlijke vriend…
Op de blog lifehacking.nl staat een vers artikel van Jasper Jobse over tijd. Toen ik dit las kwam bij me boven dat ik een keer aan tafel heb gezeten met een werelddeel-directeur van Unilever (80 fabrieken in alle landen van Europa). Ik heb hem toen gevraagd hoe hij met zijn tijd om ging om met zo’n verspreide verantwoordelijkheid. Zijn inzicht in de mix met de mijne leidden in een aantal jaren tot de volgende bewegingen van de tijd: Op tijd; Neem tijd; De juiste tijd; De omgekeerde tijd.
- Op tijd. Op tijd staat voor het nakomen van afspraken in de tijd. Deze vorm van tijd vormt de basis van het sociale. De kern wordt gevormd door geen afspraken te maken die je niet wilt hebben, voldoende tijd voor de overgang te nemen wanneer je van de ene naar de andere afspraak gaat; niet meer dan 60% van je tijd vol te plannen met afspraken (omdat iedere afspraak potentieel werk oplevert en … omdat ook onverwachte zaken veel op kunnen leveren).
- Neem tijd. Sommige zaken hebben tijd nodig om te rijpen. Je moet ze in een pannetje stoppen en op een laag vuurtje laten sudderen. Besluiten snel nemen heeft in deze situaties geen zin. Tijd is een factor geworden die invloed heeft/neemt. Het kan zelfs voorkomen dat zaken uit zichzelf oplossen (Eisenhower: “Durch Einfach Liegen Lassen Erledigt”) maar … daar mogen we niet op rekenen.
- De juiste tijd. Er is 1 moment dat het juiste moment is om door te pakken, aan te sporen, te besluiten, te sjorren, te trekken, weg te gaan, te komen enz. Dat juiste moment vind je alleen maar intuïtief en dus alleen maar wanneer je hoofd leeg is. Als je te druk bent met van alles dan mis de juiste tijd.
- De omgekeerde tijd. Het begrip van de omgekeerde tijd komt uit de muziek. Je kunt aan een muzikant horen of hij zijn werk doet met bewustzijn voor de laatste noot. Als dat niet het geval is verwordt de muziek tot techniek, het afwerken van de genoteerde guirlandes. Maar zo is het met alles. Je speelt als het ware tegelijk van het nu naar het eind en van het eind weer terug. Onvoldoende focus op het gewenste resultaat leidt tot chaotisch, voor anderen niet te volgen beleid. De wet van de omgekeerde tijd zou kunnen worden beschreven als : de omweg is de kortste weg.
Tot slot nog dit: Bernard Lievegoed pleit in een van zijn voordrachten voor het veranderen van de basis van belonen van werk. Nu geldt nog dat span-of-control (over hoeveel mensen ben je de baas?) als grondslag voor functiezwaarte. Hij pleit voor span-of-time (hoeveel tijd moet je kunnen overzien en beheren?). Ik heb dat altijd een intrigerend pleidooi gevonden. Misschien dat iemand hier meer van weet, of er een oordeel over heeft?
Gratis eBook
Gratis 60 pg inspiratie + tips voor ↓ managementcorvee en ↑ ruimte voor resultaat + ontvang 2wekelijks tip voor productief managen
Loading 
